Missieklooster CPS

Vandaag is het de 4e zondag in de Paastijd, dat wil zeggen de 4e zondag na Pasen. De Paastijd duurt tot aan Pinksteren, in totaal 50 dagen. Na 40 dagen vieren we Hemelvaart, omdat we in de Bijbel lezen dat Jezus na zijn verrijzenis nog 40 dagen aan zijn leerlingen verscheen en met hun sprak en at en toen in de hemel werd opgenomen. 10 dagen daarna vieren we Pinksteren, toen daalde de Heilige Geest op de apostelen neer. Traditiegetrouw is deze 4e Paaszondag ook roepingenzondag. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat God de hele dag aan het roepen is om iedereen duidelijk te maken waar Hij weet dat we het gelukkigst worden. Maar we bidden vandaag extra voor degenen die nog niet weten wat hun roeping is, opdat ze de roepstem van God leren verstaan. Wij kunnen niemand roepen, we kunnen alleen maar helpen op de weg naar God. Iedereen heeft zijn of haar eigen unieke roeping. Soms lijkt het namelijk of alleen roeping tot priester, diaken of religieus (broeder of zuster) in de Kerk 'meetelt...

Eind november was ik op weg naar een sollicitatiegesprek. Op de radio klonk een liedje van  Bl Øf en Geike Arnaert waarin vooral 1 regel mij erg aansprak: ik ben blij dat je hier bent . Het gesprek liep goed en enkele weken later was ik dolgelukkig met een nieuwe baan. Ik mag zorgen voor mensen met een verstandelijke beperking. De regel ik ben blij dat je hier bent is heel vaak van toepassing. Als ik de deur van de woning opendoe om met werken te beginnen laten de bewoners duidelijk merken dat ze blij zijn dat ik er ben.  De een begint te schreeuwen van plezier, de ander begint me te knuffelen, een volgende laat een grote glimlach zien.  Ieder op zijn of haar eigen manier, zoals God hen geschapen heeft. En zo is ieder van hen perfect zoals ze zijn, want God zag dat het goed was toen Hij hen geschapen heeft. God zegt tegen de mensen waarvoor ik mag zorgen, tegen mijn collega's en ook tegen mij: IK ben blij dat je hier bent. IK heb ervoor gekozen om jou zo uniek te maken ...

In de laatste blog was er sprake van stilte en leegte. Na het laatste avondmaal op Witte Donderdag werd Jezus  op Goede Vrijdag onterecht veroordeeld tot de kruisdood en gegeseld. Zelfs toen Hij op het kruis hing werd Hij nog bespot door de mensen, terwijl Maria vol verdriet toekeek hoe haar zoon stierf. Jezus werd in het graf gelegd en alle hoop leek verloren. Jezus die ons zou verlossen van de dood lag zelf dood in het graf.  Op Stille Zaterdag wachtten we bij het graf. De vrouwen die naar het graf gingen schrokken toen het graf leeg was. Waar was Jezus? Hij lag niet meer in het graf. Dat is het Goede Nieuws: Jezus is opgestaan uit het graf! Hij heeft de dood overwonnen door Zijn verrijzenis. Daardoor zijn wij allemaal verlost en kunnen wij allemaal de hemel binnengaan. Als we sterven eindigt het niet, doordat Jezus uit de dood is opgestaan hebben wij ook leven na de dood. De dood is niet het einde. Is dat geen geweldige boodschap? Wij wensen u toe dat u in schijnbaar uit...

Vandaag was Witte Donderdag. We hebben het laatste avondmaal gevierd met Jezus tijdens de belangrijkste eucharistie van het jaar. Het is vandaag dat Jezus Zijn leerlingen vertelde om Zijn lichaam en bloed te blijven eten en drinken na Zijn dood. Hij vertelde hen ook dat Hij verraden zou worden en dat Petrus Hem zou ontkennen.  Na het Gloria in de Heilige Mis van vanavond is het stil. Het orgel zwijgt, de kerkklokken luiden niet meer, de wijwaterbakjes worden leeggemaakt en het altaar is 'kaal'. Het tabernakel staat open, want Jezus in de vorm van de geconsacreerde hosties is er niet meer aanwezig. Hij gaat een bange nacht tegemoet.  Hij weet wat er morgen gaat gebeuren en Hij vraagt zijn leerlingen met Hem te waken. Wij proberen dat ook te doen door nog eventjes bij het uitgestelde Allerheiligste (de hosties die tijdens de Mis veranderen in het lichaam van Christus) te waken. Maar ook wij gaan uiteindelijk slapen, net als de apostelen. Jezus bidt tot Zijn Vader om deze beke...

Zoals de vaste lezers van het blog weten ben ik vrij herkenbaar als zuster. Een jurk, (dat heet een habijt) een kruis om mijn nek en sluier op mijn hoofd. Heel af en toe krijg ik de vraag of ik verkleed ben. Soms antwoord ik dan dat het geen carnaval is. Dat is namelijk de enige periode in het jaar dat ik me wel verkleed. Dan zie ik er dus niet uit als zuster, afgelopen carnaval was ik onder andere te zien als kok, dalmatiër en Japanse dame. Niet iedereen weet dat carnaval de tijd is voordat de vastentijd begint. Carnaval komt van Carne Vale, wat vertaald betekent vaarwel aan het vlees. Vroeger werd er namelijk in de hele vastentijd geen vlees gegeten. Nu zijn er maar 2 dagen waarop volgens de Kerk echt gevast moet worden (als je tenminste katholiek bent), namelijk Aswoensdag en Goede Vrijdag. Aswoensdag is de woensdag meteen na carnavalsdinsdag. Dan begint officieel de veertigdagentijd zoals de vastentijd ook wel genoemd wordt. Voor degenen die van rekenen houden een leuke opdracht:...

Een blikvanger in onze kloosterkapel in het Missieklooster Heilig Bloed zijn de glas-in-lood ramen. Ze dateren van begin jaren 60 van de vorige eeuw: toen werd de kapel vergroot, de gangen links en rechts werden bij de ruimte getrokken, en er werden nieuwe ramen aangebracht, ontworpen door Zr. M. Hadwig Münz, één van onze getalenteerde kunstenaar-zusters van die tijd. Elke tijd kent een paar zusters-kunstenaressen, en ieder heeft zo haar specialiteit. Zr. Hadwig had iets met glas en mozaïek; ook de Kruisweg in de kloostertuin is van haar hand. Zij schreef zelf over de ramen: "De lijnen en de kleuren laten het nieuwe LEVEN zien, verkondigen de Verrijzenis van Christus. Zoals de planten groeien en zich kunnen ontvouwen, waarbij ze de door God gegeven wetmatigheden en impulsen volgen, zo groeit ook de innerlijke mens enkel bij het volgen van de plannen en ingevingen van de Heilige Geest. Dat hoeft niet op een regelmatige of zich herhalende wijze te zijn. 'De Geest waait waa...

Zoals gebruikelijk stonden we op 31 december 24.00 uur, ofwel 1 januari 2018 om 00.00 uur precies, in de kapel om het nieuwe jaar in te luiden (letterlijk) en het Te Deum te zingen - Eer aan God.  Ongeveer tien minuten na middernacht stonden we, ook zoals gebruikelijk, met een aantal zusters vanaf de derde verdieping het vuurwerk te bewonderen. Met een prachtige volle maan en bijna warm weer is het ook goed helder, en kunnen we de hele horizon zien oplichten. Wat lijkt het dan ver weg en klein, wat moet het hoog lijken als je er tussen staat. Prachtig vuurwerk hoor, maar wel veel... heel veel. Terwijl ik dit schrijf, bijna half één, gaat het zo te horen onverminderd door....  terwijl we betrekkelijk ver weg stonden, toch ongeveer drie kilometer van de 'vuurwerkhaarden' vandaan, begon na ongeveer tien minuten de kenmerkende vuurwerklucht ook ons te bereiken. En gingen we weer naar binnen. Misschien iets voor het komend jaar: genieten kan ook op een andere manier. Eén...