Doorgaan naar hoofdcontent

Kapelramen

Een blikvanger in onze kloosterkapel in het Missieklooster Heilig Bloed zijn de glas-in-lood ramen. Ze dateren van begin jaren 60 van de vorige eeuw: toen werd de kapel vergroot, de gangen links en rechts werden bij de ruimte getrokken, en er werden nieuwe ramen aangebracht, ontworpen door Zr. M. Hadwig Münz, één van onze getalenteerde kunstenaar-zusters van die tijd. Elke tijd kent een paar zusters-kunstenaressen, en ieder heeft zo haar specialiteit. Zr. Hadwig had iets met glas en mozaïek; ook de Kruisweg in de kloostertuin is van haar hand.

Zij schreef zelf over de ramen:

"De lijnen en de kleuren laten het nieuwe LEVEN zien, verkondigen de Verrijzenis van Christus. Zoals de planten groeien en zich kunnen ontvouwen, waarbij ze de door God gegeven wetmatigheden en impulsen volgen, zo groeit ook de innerlijke mens enkel bij het volgen van de plannen en ingevingen van de Heilige Geest. Dat hoeft niet op een regelmatige of zich herhalende wijze te zijn. 'De Geest waait waar (en zoals) Hij wil!' - Daarom zijn de lijnen niet symmetrisch of geometrisch, maar geïnspireerd door het gevoel voor vorm en beweging. Zo zijn ook de kleuren spontaan gekozen.

De rode kleur van de ramen dichter bij het kruis staan voor de contemplatie, voor het gebed, , 'ora' in het Latijn; de groene ramen staan voor de actie, voor 'Labora', werk.'

De kapel is, zoals de meeste katholieke kerken, georiënteerd - op-het-oosten-gericht. Dat heeft te maken met de symboliek van de zonsopgang, die herinnert aan de komst van Christus, het Licht van de wereld.
Maar, heel bijzonder, als de zon ook 's middags schijnt is er iets verrassends te zien: rond drie uur 's middags, als de zon door de zijramen schijnt, wordt het kruis in het midden vol en kleurrijk letterlijk in het zonnetje gezet, prachtig verlicht.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!