Doorgaan naar hoofdcontent

200 jaar geleden geboren, groot gevierd - Abt Franz Pfanner

 Op 20 september werd Wendelin Pfanner geboren, samen met zijn tweelingbroer, in Langen bei Bregenz in Oostenrijk. Hij werd priester, later Trappistenpater en stichtte het Trappistenklooster Mariannhill bij Durban in Zuid-Afrika, waar hij in 1885 abt werd. Hij was 60 jaar oud toen hij, eveneens in 1885, de Missiezusters van het Kostbaar Bloed stichtte. Op 8 september bestond onze congregatie dus 140 jaar! In 1909, zijn sterfjaar, werd de groep broeders en paters in Mariannhill en de intussen al vele andere buitenstaties en plaatsen een congregatie; de Missionarissen van Mariannhill.

200 jaar geleden geboren, dat is een prachtig rond getal, en dat werd gevierd in onze kloosters wereldwijd, in Mariannhill en natuurlijk vooral in zijn geboorteplaats Langen in Oostenrijk. Zusters, paters, broeders en leden van de Pfanner-familie en natuurlijk het dorp zelf vierden dit groots. Jongeren en kinderen uit Langen en omgeving hebben ook een prachtig theaterstuk opgevoerd over zijn leven; in stukken uit brieven van Abt Franz aan zijn familie en aan de leiders van kerk en samenleving van die tijd bleek ook hoe ver hij zijn tijd vooruit was en hoe breed zijn belangstelling was. Mogen wij iets van die wereldwijdheid en gedrevenheid en liefde voor de natuur, de techniek ten dienste van de mensen en God uitdragen, ook in deze tijd.

Ter gelegenheid van zijn 100e geboortedag was een plaquette aan de kerk bevestigd. Ter gelegenheid van zijn 200e geboortedag werd heel toepasselijk een boompje geplant. 









Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...