Doorgaan naar hoofdcontent

Groeten uit Tanzania


Lieve iedereen,
Zonnige groeten vanuit Tanzania. Terwijl het in Nederland echt koud begint te worden, wordt het hier steeds warmer en zonniger. Af en toe vallen er levendige regenbuien, gelukkig vroeg in de ochtend dus onderweg naar school zijn de ergste plassen al verdwenen. En zoals je weet; zon en water zorgt voor prachtige plantengroen! Zelfs de koeien zoeken schaduw voor de warme zonnestralen.

Onderweg naar onze school kom ik dagelijks langs onze begraafplaats. Laat vond ik twee bijzondere erewachten op het toegangshek… Goed kijken, dan zie je ze zitten!
Het schooljaar voor de middelbare scholen in Tanzania loopt een beetje anders dan in Nederland. We beginnen in Januari, vakantie rond Pasen en in Juni, en het schooljaar eindigt in November. Eind oktober hebben de vierdejaars hun eindexamens gemaakt, en zijn daarna naar huis gegaan. (het is een kostschool, zoals zoveel scholen hier vanwege de enorme afstanden). De andere klassen bleven nog voor hun examenweek. Dat was een tijd vol concentratie en stilte, ze hebben het heel goed gedaan! De studenten bidden regelmatig de rozenkrans, en komen soms naar het klooster om daar in de tuin bij Maria te bidden. 
Aan het einde van het schooljaar hebben we een Thanksgiving Mass, een Eucharistieviering uit dankbaarheid voor het afgelopen jaar gevierd. Paus Franciscus heeft onlangs gesproken over mensen die tijdens de Mis foto’s lopen te nemen i.p.v. meebidden, dus ik heb slechts een foto genomen voordat de Mis begon. Maar ik kan u verzekeren; het was een levendige bijeenkomst! Onze meiden kunnen supergoed zingen en dansen, en ik ben altijd onder de indruk hoezeer ze opgaan in het gebed en aandachtig luisteren naar de preek.

Nu is de school leeg en stil, de docenten hebben de laatste examens nagekeken en zijn ook op een welverdiende vakantie. Ook de zusters kunnen even uitblazen en bijkomen. Ikzelf kijk uit naar mijn retraite; een week in stilte om samen met God weer even de batterij op te laden en te bezinnen. Dat ik daarbij samen met andere zusters naar ons klooster in de Usambara bergen ga helpt zeer zeker om in gebed te raken…

Ik wens ieder van jullie alvast een gezegende Adventstijd toe. Ik hoop dat je ook tijd voor stilte, bezinning en voorbereiding kunt vinden voor het grote feest van de komst van Jezus met Kerstmis. Persoonlijk vind ik Advent een prachtige tijd; om uit te kijken naar wat, of beter gezegd; Wie er komen gaat. Ben ik klaar om Hem te ontvangen? Is er plaats voor Hem in mijn hart, in mijn dagelijks leven, in mijn gedachten?

Alle goeds gewenst en in gebed verbonden,


Zr. Liesbeth

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...