Doorgaan naar hoofdcontent

Terugblik

Door
Zoals al eerder op dit blog vermeld stonden wij 5 dagen lang op de landgoedfair in Beesd, heerlijkheid Mariënwaerdt. Dit was een hele ervaring! Niet alleen om voor het eerst een baron te ontmoeten, die overigens erg aardig was, maar ook om zolang achter elkaar een kraampje te 'bemannen'. Het was leuk om zoveel verschillende mensen te ontmoeten, hoewel we meer mensen verwacht hadden. De regen hield sommigen tegen, gelukkig was het de laatste dag wel droog. De verwachting was ook om meer aardewerk te verkopen dan we uiteindelijk gedaan hebben, maar goed we kunnen ook niet altijd krijgen wat we verwachten. Veel mensen hebben voor het eerst in hun leven missiezusters gezien, we hebben ook veel flyers uitgedeeld voor een rondleiding en voor een verblijf in de gastenafdeling. De eerste rondleiding naar aanleiding van de landgoedfair is al geweest, dat was een kleine maar erg leuke groep. Wie weet hoeveel mensen we nog mogen verwelkomen en uitleggen over onze manier van leven.
Ondertussen bidden we hier dagelijks voor het generaal kapittel, waar Zr. Madeleine al over schreef. Wij worden hier ook met video-groetjes en video-presentaties over het werk van onze zusters wereldwijd op de hoogte gehouden. Vanavond hebben we met een hele groep zusters die groetjes en presentaties bekeken, zo zijn we allemaal wereldwijd verbonden. Dat is ook een van de mooiste dingen van lid zijn van een missiecongregatie.

Deze  mensen en hun erfenis van hun gebed en werk houden ons bijeen: Abt Franz Pfanner, Stichter en Moeder Paula Emunds, Medestichteres. Mogen wij ons altijd bewust blijven van wat zij voor ons gedaan hebben en steeds meer leven volgens hun geestelijke weg.




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Door
Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...
14 reacties
Meer lezen

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Door
Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...
Een reactie posten
Meer lezen

Mythes en legenden over klooster en intreden

Door
Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...
1 reactie
Meer lezen