Doorgaan naar hoofdcontent

Bericht uit Mozambique deel 1

op weg naar de parochiekerk


parochiekerk (basiliek) Namaacha



Momenteel neem ik deel aan een internationale bijeenkomst in Mozambique. En van verschillende kanten kreeg ik natuurlijk vragen - om een bericht, foto's, een beschrijving hoe het daar is, foto's van het klooster en de omgeving en het werk van de zusters.
Nou, in een bijeenkomst ben je druk bezig. Dus een echt uitvoeriger bericht zal moeten wachten. Iets over enkele projecten waarbij onze zusters meewerken stond al in het vorige blogbericht van eind juli, voordat ik vertrok.
De interessantste vraag die ik sindsdien kreeg was eigenlijk 'Waarom moet je zo ver weg voor de bijeenkomst? Kan dat niet in Europa?"
Ja, natuurlijk kan het in Europa. Maar we zijn een internationale congregatie, en als het in Europa is, dan moeten er toch veel meer zusters ver reizen, dat is niet logisch. Van de deelneemsters zijn er drie van het noordelijk halfrond. We zijn met twaalf. Tel maar uit hoeveel er dus ver moesten reizen dit keer!
Het klooster ligt ruim twintig minuten lopen van de parochiekerk. Dat is niet ver, en het is een prima (zand)weg. Dus toch al even een paar foto's.
De grootste uitdaging is water. Daarover zal ik het de volgende keer wat uitgebreider hebben. Bid intussen maar mee om regen.... dat wat in Nederland te veel valt, valt hier echt te weinig. Het is een vreemde gewaarwording wel internet te hebben, maar niet zomaar water.
Tot een volgende keer, met groeten uit Mozambique!



Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!