Doorgaan naar hoofdcontent

Bericht uit Kenia - deel 3

Zr. Liesbeth Maria schrijft uit Kenia:

Het vorige bericht, bericht uit Kenia deel 2, was in december. Dus het wordt echt weer tijd voor een update. Hartelijke groeten vanuit Kenia! De internetverbinding blijft heel flexibel, en dan alleen vanaf mijn telefoon, dus dat is heel klein om te lezen of te typen. Ik ben nu in Mbitini en dat is echt buitengebied.
Eind januari is hier de opleiding tot catechist begonnen. We zijn nu met 50 deelnemers uit 6 verschillende landen. Er zijn vijf andere zusters, en wel 18 kandidaten. 11 kandidaten zijn van onze congregatie. Het is een gevarieerde en inspirerende groep. We leren over de inhoud van ons geloof (Doctrine, Sacramenten, Bijbelstudie, Kerkgeschiedenis etc.) en hoe we dit kunnen uitdragen en beleven in de parochie. Vaak dwalen mijn gedachten naar de parochie in Laarbeek, maar het werkt wel heel anders in de parochies hier. Veel van de deelnemers op deze opleiding zijn in hun thuisparochie of buitenstatie 'catechist'. De priesters bedienen meerdere kerken in één parochie en zijn dus veel onderweg, want de afstanden zijn groot. Dat betekent dat de catechist veel doet: voorbereiding op de sacramenten, zieken bezoeken, mensen begeleiden, werkgroepen inspireren en vaak ook de viering leiden als er geen priester is.

De vastentijd is nu bezig, en het is een bijzondere periode. De parochies zijn groot! Veel Christenen zijn actief in de kerk. Ik blijf bidden voor de kerk in Nederland. Het is hier nu echt zomer en lekker warm. In  de ochtend gaat het nog wel en is het klaslokaal nog wat koel, maar in de middag schijnt de zon naar binnen en wordt het steeds warmer.... gelukkig komt er vaak wat wind aan het einde van de middag, die wordt enthousiast verwelkomd. Het zal in Nederland nu wel veel kouder zijn. Ik zal wat zon jullie kant opsturen.

Hartelijke groeten en alle goeds, een gezegende tijd als voorbereiding op het grote feest van de Verrijzenis!



Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...