Doorgaan naar hoofdcontent

Kerstgroeten uit Zuid-Afrika!

Zalig Kerstfeest gewenst vanuit Mariannhill, Zuid-Afrika.
Hier hadden we op 24 december 34 graden. Het was dus behoorlijk heet, gelukkig koelde het 's avonds wel ietsjes af. Hieronder een foto van mij in mijn nieuwe habijt, een Kerstcadeautje. Zoals u kunt zien een wit habijt met korte mouwen, vanwege de hitte hier is wit de kleur van ons zondagse habijt (en ook doordeweeks dragen we vooral wit). Zoals de vaste bezoekers van Heilig Bloed weten is dat anders in Aarle-Rixtel, waar zwart de zondagskleur is. Dit heeft vooral te maken met praktische overwegingen, een zwart habijt met 34 graden is niet echt aan te raden.....Voor meer info zie het kopje vraag en antwoord op deze blog.

We hadden een mooie Mis op Kerstavond met orgel en dwarsfluit. Dat is bijzonder, want normaal gesproken wordt hier geen instrument gebruikt als begeleiding. Als we een lied zingen begint een van de zusters gewoon en dan valt de rest in op de juiste toonhoogte. Vaak wordt er dan ook geharmoniseerd, oftewel 2e en soms zelfs 3e stem erbij gezongen. En dat zonder een noot van papier te lezen! Op 1e Kerstdag hadden we eucharistieviering om 7 uur 's ochtends, dan is het hier al volop licht want het is zomer hier. En dat is eigenlijk al uitslapen want op gewone dagen hebben we Mis om 6 uur 's ochtends. Op 2e Kerstdag, wat hier Day of Goodwill genoemd wordt, hebben we op het eind van de dag na het avondeten samen liedjes gezongen. Niet alleen Engels maar ook een kerstliedje in Zulu. En zowel Stille Nacht als Komt laat ons Hem aanbidden hebben we ieder in onze eigen taal gezongen, gelijktijdig. Dat zou mooi geweest zijn om op te nemen, Engels en Zulu en Duits en Nederlands tegelijkertijd en het klonk nog mooi ook! Als afsluiter nog twee foto's van de kerststal in de refter. 

Ik wens iedereen van harte nog een mooie Kersttijd toe. Moge het Licht van het Kerstkind de moeilijke en donkere perioden in uw leven verlichten. En moge  God al uw gebeden verhoren voor het nieuwe jaar.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...