Week gebedsketen - donderdag 2 juli

De vijfde dag in onze gebedsweek in de gebedsketen van het Jaar van het Godgewijde Leven.
Niet alleen in deze week, maar gedurende het hele jaar krijgen wij gebedsintenties. Ze worden natuurlijk ook in de Lourdesgrot in onze kloostertuin in het schrift opgeschreven.
Onlangs waren er een aantal kinderen, en één van hen vroeg: "Zuster, ik heb een wens opgeschreven, maar mijn wens is niet uitgekomen." Dat kan... want bidden is ook iets anders dan wensen... daaruit ontstond een heel gesprek over bidden, over God, die te dichtbij is om te kunnen zien, en over hoe je wel iets kunt wensen, maar dat het belangrijk is om zelf iets te doen en God daarbij om hulp te vragen, bijvoorbeeld om moed, of om geduld...

Sommige gebeds-aanvragen zijn al een jaarlijkse traditie. Een voorbeeld: jaarlijks vraagt de organisatie van het WiSH Outdoor Festival om gebed voor mooi weer in het weekeinde van het festival. Ze hebben ook dit jaar een enorme worst gebracht. Dit festival werd in 2007 voor het eerst georganiseerd door drie jonge mannen die vonden dat er in Laarbeek weinig te doen was voor de plaatselijke jeugd. Een groot deel van de opbrengst is voor een goed doel. Intussen is het uitgegroeid tot een groot festival, en het oorspronkelijke aantal bezoekers, tweeduizend, is meer dan vertienvoudigd.
Al vanaf het begin worden wij 'ingeschakeld' om voor mooi weer te bidden. We doen dat, maar we doen iets meer dan dat. Want wat is mooi weer? Brullende hitte, of juist bewolkt maar droog? Daar wordt natuurlijk verschillend over gedacht. En tegelijk vragen de boeren om regen... Wij bidden dus voor een goed verloop van het festival. Wij bidden ervoor dat de organisatie de juiste beslissingen neemt en creatief kan denken en handelen als er onverwachte gebeurtenissen zijn - en dat doen ze. Zo kwamen ze bijvoorbeeld in een ander echt zonnig weekeind in een vorig jaar op het idee van een zonnecremebar... ideaal... nu zal er bijvoorbeeld een soort doorloopdouche zijn, en veel extra water...

In de krant staat meestal "worst naar de nonnen gebracht voor mooi weer", zoals dit jaar,  en soms zelfs "worst naar de Clarissen gebracht". Wat eigenlijk een vreemde traditie is, omdat veel Clarissen juist helemaal geen vlees eten. Nou zijn wij geen Clarissen, maar Missiezusters van het Kostbaar Bloed, en we zijn ook al geen nonnen, maar zusters. Nonnen of met een ander woord monialen zijn zusters van een contemplatieve orde. Wij zijn van een actieve congregatie, dus zusters.
En die traditie van 'worst brengen naar het klooster' komt inderdaad van een oude traditie dat je de H. Clara een worst aanbood als je mooi weer wilde hebben, en dus is het volkomen logisch dat dan die worst naar de Clarissen werd gebracht. Nu was het dichtstbijzijnde Clarissenklooster in Helmond, maar dat is al jaren geleden gesloten, en de gedachtegang om dan voor een feest in Laarbeek naar het klooster in Laarbeek te gaan om te vragen te bidden voor mooi weer is volkomen logisch. De H. Clara zal het er heus wel mee eens zijn dat nu de Missiezusters van het Kostbaar Bloed die enorme worst (volgens mij is het dit jaar de grootste worst die bestaat) opeten...

Maar wij bidden natuurlijk ook zonder worst!