Doorgaan naar hoofdcontent

Sacramentsdag

Afbeelding
Door


Sacramentsdag - het feest heeft dit jaar jubileum, want het werd precies 750 jaar geleden voor het eerst gevierd. Helemaal voluit heet het "Het hoogfeest van het Heilig Lichaam en Bloed van Christus". Het valt op de tweede donderdag na Pinksteren. In landen waar het niet op donderdag gevierd wordt, wordt het op de daaropvolgende zondag gevierd - vandaag dus. Op sommige plaatsen zijn er ook Sacramentsprocessies, maar op andere plaatsen is er geen processie, maar wordt de geconsacreerde Hostie in een mooie houder uitgesteld. Zo'n houder noemen we 'monstrans', wat letterlijk 'laten zien' betekent.

Wij hebben vaak Uitstelling van het Allerheiligste, zoals het ook wordt genoemd, maar op een dag als vandaag is het extra bijzonder. De tijden van de Aanbidding van het Allerheiligste vindt u hier. U bent welkom!

Christus is tegenwoordig, werkelijk aanwezig, in dit Sacrament. Hij wordt tastbaar, zichtbaar, kwetsbaar - voor ons mensen. Vaak zoeken we God te ver weg, en zijn we geneigd om te focussen op wat verkeerd gaat, op dat, wat tekort is, op dat, wat er niet is maar er zou moeten zijn. Maar Christus gaf Zijn Lichaam en Bloed voor ons uit liefde. En Hij vraagt ons, heel concreet, om de liefde in de wereld te vergroten. Houd van God, houd van je naaste, houd van jezelf - dat moet in evenwicht zijn.

Wij nodigen u uit om vandaag een beetje stil te worden - stil vanbinnen - om zo innerlijk vrij te kunnen worden om Gods liefde voor u, voor jou, bewust te mogen worden. Daaruit volgt dan vanzelf dat je die liefde wilt delen.... delen, naar allen, die die liefde zo hard nodig hebben.

Zr. Mary Paule Tacke, R.I.P.

Sr. Mary Paule Tacke cps
 Op veel plaatsen in internet, in allerlei talen, zijn berichten te vinden over Zr. Mary Paule Tacke cps, die haar leven heeft gegeven in Zuid-Afrika, die in de 64 jaar dat zij in Zuid-Afrika heeft gewerkt heel, heel veel kinderen het vertrouwen in zichzelf heeft mogen geven, de wetenschap, dat zij geliefd zijn, dat zij meer kunnen dan zij denken. Zij stierf op Drievuldigheidszondag, 16 juni 2014,  omdat twee mannen een auto zo belangrijk vonden, dat zij geweld wilden gebruiken om die auto te bezitten. De begrafenis in Mthatha is later deze week, net als een Memorial Service in de schoolhal van Mthatha. Na de zomer is er een Memorial Service in Londen, georganiseerd door de vele vrijwilligers die vanuit Engeland in het bijzonder en Europa in het algemeen naar Zuid-Afrika komen en met Zr. Mary Paule hebben samengewerkt. Zodra de datum bekend is zal dat op  facebookpagina "In Memory of Sister Mary Paule" te vinden zijn. Dat geldt ook voor de datum van een memorial service, half augustus, in Amerika, het land waar zij oorspronkelijk vandaan kwam.

Toevoeging augustus 2014: de datum voor de Memorial Service in Londen is bekend:
SATURDAY 25th OCTOBER - MEMORIAL SERVICE FOR SISTER MARY PAULE IN LONDON - Time 11am
Venue - http://www.christchurchsouthwark.org.uk/index.html

Link naar een Engelstalig artikel over Zr. Mary Paule


Veel om over na te denken. Wat vind ik werkelijk belangrijk? Wil ik dat met alle middelen 'bezitten', of ben ik innerlijk vrij? Kan ik mijn hart open stellen voor dat, wat werkelijk belangrijk is in het leven?
Geef ik mijzelf genoeg stilte, om mijn hart te kunnen openen voor Gods Liefde?
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Door
Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...
14 reacties
Meer lezen

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Door
Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...
Een reactie posten
Meer lezen

Mythes en legenden over klooster en intreden

Door
Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...
1 reactie
Meer lezen