Doorgaan naar hoofdcontent

Advent

 Op veel plaatsen staan al kerstbomen. Het is begrijpelijk - we kunnen wel wat licht gebruiken in donkere tijden. Maar in het klooster staat de kerstboom er nog niet. Het is Advent. 

Deze voorbereidingstijd op Kerstmis duurt maar zelden echt vier weken. Elke zondag wordt er een nieuwe kaars aangestoken op de Adventskrans of kandelaar; vier zondagen, vier kaarsen. 

Dit jaar stond er aan het begin van de Adventstijd een dichte deur in de kapel. Vreemd, niet op zijn plaats. Maar zijn onze eigen deuren niet vaak dicht? Durven we de deur van ons hart open te zetten? Wie klopt er aan onze deur? Aan welke deuren klop ik zelf?

Elke zondag gaat de deur verder open. Elke zondag wordt de volgende kaars aangestoken. Al drie kaarsen! Kerstmis komt dichterbij! Maar Kerstmis laat zich niet vervroegen. De geboorte van een kind, van het Kind, laat zich niet vervroegen. Maar, al is het donker buiten en zo vaak donker in de tijd, het licht groeit, en we mogen het doorgeven waar we maar kunnen.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Nieuw Team in het Missieklooster

 Net als het bestuur van gemeenten, provincies en land functioneert het bestuur van een internationale congregatie als de Missiezusters van het Kostbaar Bloed in drie 'lagen'. Huis, Provincie en Congregatie.  De algemene leiding van de hele congregatie is de generale overste met haar raadzusters. De leiding van een groep landen, in ons geval de vijf landen in Europa waar wij wonen en werken, wordt provincieleiding genoemd; de provinciale overste met haar raadzusters. Het is de provinciale overste die na rijp beraad en overleg met de zusters het bestuur van een klooster benoemt. Vandaag installeerde de provinciale overste, Zr. Pallotti Findenig, het nieuwe bestuur van het Missieklooster Heilig Bloed: Zr. Pallotti Findenig, Provinciale overste, tweede van rechts op de foto, met het nieuwe bestuur: Huisoverste Zr. Marie-Benedicte Schildkamp, tweede van links, met haar assistenten Zr. Madeleine Bouman, eerste van links, en Zr. Johanna Brandstetter, eerste van rechts, in de kapel va