Doorgaan naar hoofdcontent

Eerste Advent


 De eerste kaars brandt... de Advent is begonnen. Op weg naar Kerstmis! 

Nu al krijgen we regelmatig de vraag of het mogelijk is om naar de Kerstnachtmis te komen, zoals andere jaren. Vorige jaren mochten we altijd meer dan honderd bezoekers begroeten - maar dat zal nu niet mogelijk zijn. We zullen het moeten doen met de mogelijkheden die we hebben; een inpandige kapel als de onze heeft dezelfde regels als de grote kathedraal van Den Bosch; dertig mensen, zusters meegerekend...

De weg naar Kerstmis op gaan, de tijd van verwachting ingaan, nu, met het begin van de Advent, betekent vooral kijken naar wat wél kan. We kunnen wél de eerste kaars aansteken. We kunnen onze harten openstellen voor alle gebedsintenties. Ons voorbereiden op de komst van het Kind, Jezus, tegelijkertijd Degene waarop wij wachten en al aanwezig, met ons, bij ons.

Als we Kerstmis niet kunnen vieren zoals we zouden willen is het geen optie Kerstmis 'af te schaffen'. Dat las ik werkelijk ergens... nee, dat is geen optie. Kerstmis zal het wel worden. Maar anders. 

Dat we Kerstmis mogen voorbereiden in ons hart, en wegen mogen vinden om dit feest zo mooi mogelijk te maken.... misschien maar op kleine schaal maar met de focus op wat werkelijk belangrijk is.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!