Doorgaan naar hoofdcontent

Bijeenkomst van oversten


De internationale bijeenkomst voor provinciale en regionale oversten van de Missiezusters van het Kostbaar Bloed is intussen begonnen. Het algemene bestuur, vijf personen, zit samen met de negen oversten rond de tafel - letterlijk. Het is niet zo dat elk land waar Missiezusters van het Kostbaar Bloed werkzaam zijn een overste hebben. Vaak gaat het om een groep landen. De vijf landen in Europa waar wij wonen en werken worden dus vertegenwoordigd door de Europese provinciale overste; Canada en Noord-Amerika vormen samen de NAP-provincie met een overste; in Zuid-Afrika, waar wij gesticht zijn, zijn zoveel kloosters, zoveel zusters, dat er twee provincies zijn: de provincie Mariannhill (Natal) en de Oostkaap provincie, en dus zijn er twee oversten uit Zuid-Afrika. De landen Tanzania, Kenia en Sudan vormen samen de Oost-Afrikaanse provincie, met één overste, en de regio's zijn Mozambique, DR Congo en Zuid-Korea met ieder een regionale overste; kleinere groepen zusters zijn in de Filippijnen, Indonesië en Papua Nieuw Guinea. Zij worden op een andere manier vertegenwoordigd.

Een hele multiculturele en meertalige groep! De openingsviering op 3 juni liet ook zien hoe de veelvuldigheid van talen en liederen kon bijdragen tot een gezegend begin van de bijeenkomst. De echte start was de Eucharistieviering, gevolgd door de openingsspeech door Zr. Monica Mary Ncube, Generale Overste, die een positieve en hoopvolle start was voor de dagen en weken die komen.

Heel bijzonder om dit juist te beginnen in de Week voor de Nederlandse Missionaris. We zullen het omdraaien. We sluiten de Missionarisssen in Nederland gewoon in deze week mee in!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...