Doorgaan naar hoofdcontent

de zomer is voorbij

… in de kloostertuin begint de herfst al zichtbaar te worden! Gelukkig is het ook gaan regenen. Dit was een warme en droge zomer, en dankzij het feit dat we in Aarle's Broek wonen is er nu toch weer groen te vinden in de tuin. De meeste planten en bomen hebben het overleefd, en het wordt duidelijk een goed notenjaar.
Voor de vele groepen was de zomer natuurlijk wel prachtig. In de omgeving is de Japanse groep bekend; Japanse base-ball (honkbal) jeugd, die, hoewel ze met een jetlag aan kwamen, alle wedstrijden hebben gewonnen. Hier een krantenartikel uit Nuenen.
Het was een erg leuke groep.
Rondleidingen, tussengevoegde meeleefdagen, kloostergastenverblijfbezoekers, kloostertuinbezoekers... het was regelmatig mooi druk. Hier en daar waren er wat verdwalende gasten die niet van te voren hadden gezien dat het vanuit de richting Eindhoven even niet handig was om via Beek en Donk te komen! Maar die werkzaamheden zijn nou wel bijna voorbij. Nog eventjes...

Natuurlijk is de nog steeds met stip op één staande meest-voorkomende vraag: hoe zit dat nou met die kloosterklerenkleuren? Ons habijt kan wit, grijs of zwart zijn, en nee, dat zegt niets over proeftijden, rangen of iets dergelijks. Het is heel simpel. In de winter draagt vrijwel iedereen zwart (met rood koordje en bronzen kruis). Als het heel warm is, of wie bijvoorbeeld in de verpleging of bijvoorbeeld in de kloosterbakkerij werkt, wordt ook wit gedragen. Tropen-kleding! Heel handig. Meestal dan. Soms is wit NIET handig, omdat het zo besmettelijk is. Dus grijs als tuin- en werkkleding op de momenten dat wit niet handig is.
Zie je op zo'n groepsfoto niemand in het grijs? Dan is het een zondag of feestdag (of allebei).
Zie je veel zusters in het wit? Dan is het warm...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!