Doorgaan naar hoofdcontent

Kapittel Missiezusters van het Kostbaar Bloed - al twee weken bezig.

Terwijl in Nederland alles gewoon doorgaat, de kinderkampen intussen zijn afgelopen, en de tenten afgebroken, is in Amerika het 13e Generale Kapittel bezig. Al twee weken! Het is dus halverwege. Op zo'n bijeenkomst zijn de eerste twee weken vooral bedoeld voor het verslag uitbrengen van de
verschillende landen in de wereld waar de Missiezusters van het Kostbaar Bloed werken. Denk daarbij aan dingen als politieke situatie in de landen, wetten en regelgeving (kun je bijvoorbeeld
gemakkelijk een visum krijgen, werkvergunningen), financiële situatie, noden en zorgen, maar ook aan werkzaamheden, groei, opleiding van jonge zusters, statistieken... en er is nogal wat om verslag over uit te brengen! Daarbij worden ook specialisten uitgenodigd.

Als afsluiting van dit eerste deel was er een mooie onderbreking in de vorm van een uitstapje. We gingen met 50 zusters in een bus naar Washington DC, de hoofdstad van Amerika. Allereerst naar de Basiliek van de Nationale Schrijn van de Onbevlekte Ontvangenis. Een nogal lange naam voor een hele grote kerk, die eigenlijk uit meerdere kerken bestaat: een benedenkerk, een grote bovenkerk en heel veel zijkapelletjes. Heel bijzonder. Er zijn zes Eucharistievieringen per dag, het hele jaar door, er is elke dag biechtgelegenheid en elke ochtend aanbidding van het Allerheiligste.
Wij hebben er deelgenomen aan de H. Mis, een rondleiding gehad, en gelukkig was er ook veel tijd voor persoonlijk gebed.

Na het middageten gingen we met de bus verder, naar enkele belangrijke bezienswaardigheden in Washington. Het Capitool, het Witte Huis, de denkmalen van Lincoln en van Maarten Luther King; heel bijzonder. Maar ik denk dat wijzelf de grootste bezienswaardigheid waren. Dat leverde interessante gesprekken op onderweg!
Dank aan het huidige algemene bestuur!
Nu gaat het kapittel een volgende fase in; het is tijd om te danken voor de afgelopen jaren, en vooral voor reflectie, gebed en bezinning, want de volgende stap is het kiezen van een nieuw generaal bestuur: de generale overste en haar raadzusters voor de komende vijf jaar. Bid maar met ons mee!

Met de hartelijke groet, vanuit Reading, PA - USA.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...