Zoals ook al beschreven in onze vraag-en-antwoord sectie bestaan er nogal wat misverstanden en vreemde aannames over geld en zusters. Gisteren was ik in een drogisterij om hoorbatterijtjes te kopen, omdat er veel zusters zijn met hoorapparaten had ik nogal veel nodig. Daarom was ik blij met de reclame en maakte daar een opmerking over tegen de verkoopster. Zij dacht dat ik de batterijtjes zou doorverkopen aan de zusters. Daarop heb ik uitgelegd dat we ze gewoon aan de zusters geven als ze ze nodig hebben, omdat we geen eigen geld hebben. Dat lokte weer verbazing uit bij de verkoopster. Wij leven namelijk met het hele klooster van 1 rekening, daar wordt alles van betaald wat we nodig hebben. Het geld van iedereen die iets verdient (salaris, AOW, pensioen etc.) komt automatisch op die ene rekening en als je als zuster iets nodig hebt ga je naar de overste of naar de econome om daarom te vragen. We proberen er ook voor te zorgen weinig nodig te hebben, kleding bijvoorbeeld wordt veelal zelf gemaakt door zuster-kleermaakster (onze habijten), in veel kloosters hebben we een groentetuin om zoveel mogelijk zelfvoorzienend te zijn en je vraagt pas om iets nieuws als het oude echt versleten is. Wij hebben ook in tegenstelling tot sommige andere congregaties geen zakgeld, maar wel geld op zak. Zakgeld betekent geld dat je mag besteden zoals je zelf graag wilt. Geld op zak wil zeggen dat je van de econome een bepaald bedrag meekrijgt voor de dingen die je nodig hebt en dat je daarvoor op het einde van de maand verantwoording aflegt, inclusief bonnetjes en overzicht van alle aankopen. Er wordt dus van elke zuster eigen verantwoordelijkheid verwacht over het bestede geld, we hebben niet voor niets een gelofte van armoede. We hebben dus geen zakgeld, maar wel geld op zak voor dingen die we echt nodig hebben. En dat is soms wel handig, alleen levert het af en toe wat misverstanden op....Mochten er nog vragen bestaan, stuur gerust een berichtje, wie weet helpt het om sommige vooroordelen uit de wereld te helpen.
Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...
Reacties
Een reactie posten