Doorgaan naar hoofdcontent

Voorbereidingstijd

Eigenlijk kun je zeggen dat Carnaval de voorbereiding op de voorbereidingstijd voor Pasen is. Immers, eerst Carnaval - en dan begint de vastentijd. Of veertig-dagen-tijd. Maar die voorbereidingstijd op Pasen duurt wat langer dan veertig dagen. Tel maar na: van Aswoensdag tot Pasen zijn méér dan veertig dagen. De zondagen moet je namelijk niet meetellen. Zondagen zijn altijd mini-Paasdagen; zondagen zijn geen vastendagen.

Carnaval wordt op verschillende plaatsen verschillend gevierd. Terwijl het op de ene plaats gewoon nog opmaken is wat er aan aangebroken lekkers staat, is het op andere plaatsen een groot feest, wat voor de meesten die het vieren ook niet meer in verbinding staat met de dagen die erna komen.

Tijdens de Carnavalsdagen zijn er echter op verschillende plekken ook voorbereidingen die niets met verkleden of feestvieren te maken hebben. Nee, heel gewoon worden palmtakjes ingezameld; die takjes, die met Palmpasen vorig jaar zijn uitgedeeld, en bija een heel jaar lang achter de kruisbeelden aan de muur hebben gehangen. Ze waren ooit groen, en zijn nu, afhankelijk van de hoeveelheid zon die ze over zich heen hebben gekregen, lichtgroen tot geel, en droog, heel droog. Waar het éne jaar 'Hosanna!' mee geroepen is, dat wordt nu verzameld - en verbrand tot as.

Want de as van Aswoensdag komt van de verbrande palmtakjes van het jaar ervoor.

En met die as begint de voorbereidingstijd op Pasen.
Vasten kan op verschillende manieren; je kunt minder eten, een klassiek snoeptrommeltje beginnen; je kunt ook vasten door je tijd zinvoller te besteden; je kunt vasten door alles wat je overhoudt aan de vastenactie te geven; je kunt vasten door méér tijd te besteden aan dat, waar je voor wegloopt, wat het ook moge zijn; je kunt vasten door meer tijd te besteden aan bezinning en gebed. De bedoeling van het vasten is je 'doelgerichtheid' weer aan te scherpen. Wat is het doel van je leven? Wat vind je belangrijk? Waarop ben je gericht? Is mijn leven op God gericht, op het goede, het liefdevolle? Of verdwaal ik in bijzaken en zijwegen? Kan ik weer leren te luisteren?

De Jezuïeten hebben een 40-daagse vastenretraite: "Spreek Heer, ik luister".

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Pasen - en Paus Franciscus overleden

 Terwijl ik vanmorgen bezig was met het bericht om een Zalig Pasen op de blog te schrijven kwam het bericht binnen dat Paus Franciscus is overleden. Op Eerste Paasdag sprak hij zelf de zegen voor Kerk en Wereld uit; het was te zien dat het hem kracht kostte, maar hij was er. Vanmorgen, toch onverwacht snel, overleden. Paus Franciscus overleden: ‘een paus van de bemoediging met een groot hart voor de zwakkeren’ - Rooms-Katholieke Kerk Nederland In de berichten op de site van de Rooms Katholiek Kerk (Nederlandse Kerkprovincie) staat een mooi stuk. Hij wordt de paus van bemoediging genoemd. Ik zou er ook aan willen toevoegen: de paus van de hoop, en de paus die opriep om de vreugde van het Evangelie te blijven verkondigen.  Dit jaar, het jubileumjaar, is door hem uitgeroepen als 'Jaar van de Hoop'. Het maakt het een beetje tot zijn jaar.  In vele landen luiden de klokken vanavond. In Rome hebben ze vanmorgen geluid, ook de Notre Dame in Parijs luidde vanmorgen. In Oostenrijk...

Kostbaar Bloed-feest!!

Op de oude Liturgische Kalender was 1 Juli algemeen het Kostbaar Bloed-feest. Maar, Sacramentsdag is niet alleen het feest van het Lichaam van Christus, het is het feest van het Lichaam en Bloed van Christus - werkelijk aanwezig in de Eucharistie.  Alle 'Kostbaar Bloed' congregaties en gemeenschappen, zeg maar de geestelijke families, met 'Kostbaar Bloed' in hun naam, blijven het Kostbaar Bloed-feest op 1 juli vieren, een hoogfeest. Vandaag in Rome extra bijzonder, in dit jubeljaar - een groot feest in de Sint Pieter! Natuurlijk vieren ook wij, de Missiezusters van het Kostbaar Bloed, dit feest, en zijn de 'buitenposten' er ook bij. Met u allen verbonden in het bijzonder in de Eucharistieviering en de gebeden.