Doorgaan naar hoofdcontent

Voorbereidingstijd

Eigenlijk kun je zeggen dat Carnaval de voorbereiding op de voorbereidingstijd voor Pasen is. Immers, eerst Carnaval - en dan begint de vastentijd. Of veertig-dagen-tijd. Maar die voorbereidingstijd op Pasen duurt wat langer dan veertig dagen. Tel maar na: van Aswoensdag tot Pasen zijn méér dan veertig dagen. De zondagen moet je namelijk niet meetellen. Zondagen zijn altijd mini-Paasdagen; zondagen zijn geen vastendagen.

Carnaval wordt op verschillende plaatsen verschillend gevierd. Terwijl het op de ene plaats gewoon nog opmaken is wat er aan aangebroken lekkers staat, is het op andere plaatsen een groot feest, wat voor de meesten die het vieren ook niet meer in verbinding staat met de dagen die erna komen.

Tijdens de Carnavalsdagen zijn er echter op verschillende plekken ook voorbereidingen die niets met verkleden of feestvieren te maken hebben. Nee, heel gewoon worden palmtakjes ingezameld; die takjes, die met Palmpasen vorig jaar zijn uitgedeeld, en bija een heel jaar lang achter de kruisbeelden aan de muur hebben gehangen. Ze waren ooit groen, en zijn nu, afhankelijk van de hoeveelheid zon die ze over zich heen hebben gekregen, lichtgroen tot geel, en droog, heel droog. Waar het éne jaar 'Hosanna!' mee geroepen is, dat wordt nu verzameld - en verbrand tot as.

Want de as van Aswoensdag komt van de verbrande palmtakjes van het jaar ervoor.

En met die as begint de voorbereidingstijd op Pasen.
Vasten kan op verschillende manieren; je kunt minder eten, een klassiek snoeptrommeltje beginnen; je kunt ook vasten door je tijd zinvoller te besteden; je kunt vasten door alles wat je overhoudt aan de vastenactie te geven; je kunt vasten door méér tijd te besteden aan dat, waar je voor wegloopt, wat het ook moge zijn; je kunt vasten door meer tijd te besteden aan bezinning en gebed. De bedoeling van het vasten is je 'doelgerichtheid' weer aan te scherpen. Wat is het doel van je leven? Wat vind je belangrijk? Waarop ben je gericht? Is mijn leven op God gericht, op het goede, het liefdevolle? Of verdwaal ik in bijzaken en zijwegen? Kan ik weer leren te luisteren?

De Jezuïeten hebben een 40-daagse vastenretraite: "Spreek Heer, ik luister".

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...