De Missiezusters van het Kostbaar Bloed wonen en werken in zo'n 20 verschillende landen. .
Natuurlijk horen we de nieuwtjes uit al die landen, en leven we overal met elkaar mee. Krantenartikelen komen dus ook op het kloosterprikbord, en daar hangen dus vaak diverse talen naast elkaar.
Hier op het blog komen af en toe berichten van Nederlandse zusters die in andere landen werken. Maar nu ook eens een berichtje uit een land waar geen Nederlandse zuster is, maar waar wel sinds 1916 al Missiezusters van het Kostbaar Bloed wonen en werken: Denemarken. Eerst alleen op het eiland Bornholm, maar later, vanaf 1959, in Birkerød in de buurt van de hoofdstad. En nu hangt er een krantenartikel in het Deens, en dit nieuws is namelijk veel te mooi om alleen op ons eigen prikbord te hangen.
Waar gaat het over? Nou, heel simpel, er komt een nieuw klooster. Want het grote huis, waar de zusters sinds 1959 werkten, werd veel te groot, en de werkzaamheden van de kleine internationale gemeenschap zijn anders dan vijftig jaar geleden. Inmiddels is het grote huis verkocht, en wordt een nieuw klooster gebouwd. De eerste steenlegging was op 19 januari 2017. De bisschop, Mgr. Czeslaw Kozon, heeft de steen gelegd, de vicaris generaal van het bisdom en de zusters die in Denemarken werken waren er ook bij. Er is een steen van het oude klooster voor genomen: dat grote klooster, oorspronkelijk een boerderij, waarin de zusters lang ouderen hebben verzorgd. Na de bouw van een nieuw bejaardentehuis in de omgeving was de boerderij veel te groot geworden, en inmiddels is het een vluchtelingencentrum.
Een geschikt kleiner huis wat als nieuw klooster kon dienen werd echter niet gevoden. Toch wilden de zusters er blijven, want, zoals Zr. Anna Mirijam in het krantenartikel u
itlegt: "Juist nu is het belangrijk om te blijven, want juist nu zijn geestelijke centra nodig."
En dat betekende een zoektocht naar een geschikte en betaalbare plek, het wegnemen van zorgen van buren die bang waren voor teveel klokgelui, uitleggen aan vaklieden wat een klooster is en welke ruimtes een klooster heeft. Want een gemiddelde aannemer weet niet altijd wat een sacristie is, bijvoorbeeld. Weet u het?
Het moet een plek worden waar mensen kunnen meebidden, kunnen uitrusten, een plek waar zij God kunnen zoeken en ontmoeten; natuurlijk met een kapel, met gelegenheid voor Eucharistische aanbidding; er moeten gastenkamers komen en gesprekskamers; er moeten plekken zijn waar Bijbelgroepen en bezinningsgroepen een plaats hebben... kortom, het moet gewoon een klooster worden.
En de eerste steen is al gelegd!
http://www.sannieburen.dk/interview-med-soester-anna-mirijam.html - interview met Zr. Anna Mirijam (in het Deens), verschenen 16 februari 2017
Natuurlijk horen we de nieuwtjes uit al die landen, en leven we overal met elkaar mee. Krantenartikelen komen dus ook op het kloosterprikbord, en daar hangen dus vaak diverse talen naast elkaar.
Hier op het blog komen af en toe berichten van Nederlandse zusters die in andere landen werken. Maar nu ook eens een berichtje uit een land waar geen Nederlandse zuster is, maar waar wel sinds 1916 al Missiezusters van het Kostbaar Bloed wonen en werken: Denemarken. Eerst alleen op het eiland Bornholm, maar later, vanaf 1959, in Birkerød in de buurt van de hoofdstad. En nu hangt er een krantenartikel in het Deens, en dit nieuws is namelijk veel te mooi om alleen op ons eigen prikbord te hangen.
Een geschikt kleiner huis wat als nieuw klooster kon dienen werd echter niet gevoden. Toch wilden de zusters er blijven, want, zoals Zr. Anna Mirijam in het krantenartikel u
itlegt: "Juist nu is het belangrijk om te blijven, want juist nu zijn geestelijke centra nodig."
En dat betekende een zoektocht naar een geschikte en betaalbare plek, het wegnemen van zorgen van buren die bang waren voor teveel klokgelui, uitleggen aan vaklieden wat een klooster is en welke ruimtes een klooster heeft. Want een gemiddelde aannemer weet niet altijd wat een sacristie is, bijvoorbeeld. Weet u het?
Het moet een plek worden waar mensen kunnen meebidden, kunnen uitrusten, een plek waar zij God kunnen zoeken en ontmoeten; natuurlijk met een kapel, met gelegenheid voor Eucharistische aanbidding; er moeten gastenkamers komen en gesprekskamers; er moeten plekken zijn waar Bijbelgroepen en bezinningsgroepen een plaats hebben... kortom, het moet gewoon een klooster worden.
En de eerste steen is al gelegd!
http://www.sannieburen.dk/interview-med-soester-anna-mirijam.html - interview met Zr. Anna Mirijam (in het Deens), verschenen 16 februari 2017
Reacties
Een reactie posten