Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuw klooster in Denemarken

De Missiezusters van het Kostbaar Bloed wonen en werken in zo'n 20 verschillende landen. .

Natuurlijk horen we de nieuwtjes uit al die landen, en leven we overal met elkaar mee. Krantenartikelen komen dus ook op het kloosterprikbord, en daar hangen dus vaak diverse talen naast elkaar.
Hier op het blog komen af en toe berichten van Nederlandse zusters die in andere landen werken. Maar nu ook eens een berichtje uit een land waar geen Nederlandse zuster is, maar waar wel sinds 1916 al Missiezusters van het Kostbaar Bloed wonen en werken: Denemarken. Eerst alleen op het eiland Bornholm, maar later, vanaf 1959, in Birkerød in de buurt van de hoofdstad. En nu hangt er een krantenartikel in het Deens, en dit nieuws is namelijk veel te mooi om alleen op ons eigen prikbord te hangen.

Waar gaat het over? Nou, heel simpel, er komt een nieuw klooster. Want het grote huis, waar de zusters sinds 1959 werkten, werd veel te groot, en de werkzaamheden van de kleine internationale gemeenschap zijn anders dan vijftig jaar geleden. Inmiddels is het grote huis verkocht, en wordt een nieuw klooster gebouwd. De eerste steenlegging was op 19 januari 2017. De bisschop, Mgr. Czeslaw Kozon, heeft de steen gelegd, de vicaris generaal van het bisdom en de zusters die in Denemarken werken waren er ook bij. Er is een steen van het oude klooster voor genomen: dat grote klooster, oorspronkelijk een boerderij, waarin de zusters lang ouderen hebben verzorgd. Na de bouw van een nieuw bejaardentehuis in de omgeving was de boerderij veel te groot geworden, en inmiddels is het een vluchtelingencentrum.

Een geschikt kleiner huis wat als nieuw klooster kon dienen werd echter niet gevoden. Toch wilden de zusters er blijven, want, zoals Zr. Anna Mirijam in het krantenartikel u
itlegt: "Juist nu is het belangrijk om te blijven, want juist nu zijn geestelijke centra nodig."

En dat betekende een zoektocht naar een geschikte en betaalbare plek, het wegnemen van zorgen van buren die bang waren voor teveel klokgelui, uitleggen aan vaklieden wat een klooster is en welke ruimtes een klooster heeft. Want een gemiddelde aannemer weet niet altijd wat een sacristie is, bijvoorbeeld. Weet u het?
Het moet een plek worden waar mensen kunnen meebidden, kunnen uitrusten, een plek waar zij God kunnen zoeken en ontmoeten; natuurlijk met een kapel, met gelegenheid voor Eucharistische aanbidding; er moeten gastenkamers komen en gesprekskamers; er moeten plekken zijn waar Bijbelgroepen en bezinningsgroepen een plaats hebben... kortom, het moet gewoon een klooster worden.

En de eerste steen is al gelegd!

http://www.sannieburen.dk/interview-med-soester-anna-mirijam.html - interview met Zr. Anna Mirijam (in het Deens), verschenen 16 februari 2017


Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!