Doorgaan naar hoofdcontent

Brandende Kaarsen


Drie kaarsen branden nu op de Adventskrans. We zijn al halverwege de derde week! Eén kaars moet nog volgen. Vier kaarsen – vier zondagen in deze voorbereidingstijd op Kerstmis.
Ook met Kerstmis branden we kaarsen. Kaarsen, die een meervoudige betekenis hebben.
Een kaars staat symbool voor gebed. We denken aan je; we steken een kaarsje voor je op.
Een kaars verwijst ook naar Christus, “Licht van de Wereld”. Naar het Goddelijke licht. Naar werkelijke liefde, naar vrede.

Maar ook wijzelf zijn als een kaars. Ook wij mogen licht geven.
Sommige kaarsen branden enkele dagen. Sommige kaarsen branden een paar weken, een paar maanden. Een paar jaar. Sommige kaarsen branden dertig, zestig, tachtig, wel meer dan honderd jaar.
Soms sputtert je vlam, zit er water in je was, of lijkt de pit wel te doven. Tijd, om je kaars goed te onderhouden, tijd, om te herbronnen.
Sommige kaarsen zijn prachtig versierd, en lijken van binnenuit licht te geven.
Andere kaarsen hebben een kleine, maar rustige vlam.

Wat gebeurt er als je een spotlicht op je kaars zet? Op deze kaarsen hier, op de Adventskrans?
Welke schaduw geeft een brandende kaars?

een zuivere vlam geeft geen schaduw...
Licht geeft geen schaduw.
Kijkt de kaars naar zijn eigen schaduw, dan denkt hij:
“Mijn kaars brandt niet. Ik zie de was, de pit. Ik zie geen vlam. Ik brand niet. Ik geef geen licht. Alles is duister om mij heen”.
 
Dit zijn kaarsen, die een heel zuiver licht geven. Er zitten geen roetdeeltjes in hun vlam.
Zuiver licht heeft geen schaduw.

Laat uw kaars rustig branden. Geloof de schaduw niet; iedereen heeft zijn kaars, haar kaars gekregen. En wij mogen daarmee licht geven. Wees licht, in deze donkere tijd voor Kerstmis. Wees licht, in deze wereld die dat zo nodig heeft.  Vertrouw op dat Licht, dat met Kerstmis wil komen, en bij ons blijft.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!