De vorming in het klooster houdt niet op als de proeftijd voorbij is!
In de eerste fase van de proeftijd woont de geïnteresseerde nog niet in het klooster. Je bent dan eerst aspirante en dan kandidate, en je komt maandelijks een aantal aaneengesloten dagen meeleven in het klooster.
In de tweede fase van de proeftijd woon je in het klooster, leeft met de zusters mee, je krijgt lessen en werkt ook mee in huis. Bovendien doe je wat vrijwilligerswerk in de omgeving van het klooster. Je bent geen zuster, maar je bent een postulante.
Wil je na ongeveer een jaar als postulante echt verder, zuster worden, dan ga je naar het noviciaat. Er zijn meerdere noviciaten wereldwijd, en één daarvan is op het noordelijk halfrond. Dat wil zeggen dat Nederlandse postulanten die besluiten dat ze toch echt Missiezuster van het Kostbaar Bloed willen worden naar het noviciaat in Toronto in Canada gaan. Na het eerste noviciaatsjaar volgt een tweede noviciaatsjaar, daarin loop je ook stage.
Daarna, als je er voor kiest verder te gaan als Missiezuster, leg je je eerste geloften af. Dan krijg je ook het habijt. De fase van de 'tijdelijke geloften' begint nu. Die fase duurt minimaal vijf en maximaal negen jaar, en je bent al wereldwijd inzetbaar.
Een zuster die na die proeftijd haar eeuwige professie doet, krijgt een ring, want dat is een verbintenis voor het leven.
Maar we blijven groeien en ons vormen, natuurlijk. Zowel wat je werk betreft - bijscholingen, opfriscursussen, dat is altijd nuttig, of je nu sociaal werkster bent, verpleegster, lerares, of kok, of je werkt op een boerderij of in een kloostertuin, als gastenzuster of als bakker, of je zuster elektricien bent of de boekhouding bijhoudt... - als wat je religieuze leven betreft. Tijden van bezinning en herbronning zijn belangrijk!
Dus komen zusters die zo'n twintig tot veertig jaar professie hebben in groepen bij elkaar, ergens, waar zij niet wonen en werken. We noemen die bijeenkomsten 'tertiaat'. Ook dit jaar kwam een groep bij elkaar om enkele weken te verdiepen, te herbronnen, samen te bidden en uit te wisselen, om ook eens terug te kijken naar het verleden en vooral ook om kracht op te doen voor de toekomst. Dit keer was het Engelstalige Tertiaat in de maand oktober in Wernberg, Oostenrijk, en er namen zeventien zusters deel.
In de eerste fase van de proeftijd woont de geïnteresseerde nog niet in het klooster. Je bent dan eerst aspirante en dan kandidate, en je komt maandelijks een aantal aaneengesloten dagen meeleven in het klooster.
In de tweede fase van de proeftijd woon je in het klooster, leeft met de zusters mee, je krijgt lessen en werkt ook mee in huis. Bovendien doe je wat vrijwilligerswerk in de omgeving van het klooster. Je bent geen zuster, maar je bent een postulante.
Wil je na ongeveer een jaar als postulante echt verder, zuster worden, dan ga je naar het noviciaat. Er zijn meerdere noviciaten wereldwijd, en één daarvan is op het noordelijk halfrond. Dat wil zeggen dat Nederlandse postulanten die besluiten dat ze toch echt Missiezuster van het Kostbaar Bloed willen worden naar het noviciaat in Toronto in Canada gaan. Na het eerste noviciaatsjaar volgt een tweede noviciaatsjaar, daarin loop je ook stage.
Daarna, als je er voor kiest verder te gaan als Missiezuster, leg je je eerste geloften af. Dan krijg je ook het habijt. De fase van de 'tijdelijke geloften' begint nu. Die fase duurt minimaal vijf en maximaal negen jaar, en je bent al wereldwijd inzetbaar.
Een zuster die na die proeftijd haar eeuwige professie doet, krijgt een ring, want dat is een verbintenis voor het leven.
Maar we blijven groeien en ons vormen, natuurlijk. Zowel wat je werk betreft - bijscholingen, opfriscursussen, dat is altijd nuttig, of je nu sociaal werkster bent, verpleegster, lerares, of kok, of je werkt op een boerderij of in een kloostertuin, als gastenzuster of als bakker, of je zuster elektricien bent of de boekhouding bijhoudt... - als wat je religieuze leven betreft. Tijden van bezinning en herbronning zijn belangrijk!
Dus komen zusters die zo'n twintig tot veertig jaar professie hebben in groepen bij elkaar, ergens, waar zij niet wonen en werken. We noemen die bijeenkomsten 'tertiaat'. Ook dit jaar kwam een groep bij elkaar om enkele weken te verdiepen, te herbronnen, samen te bidden en uit te wisselen, om ook eens terug te kijken naar het verleden en vooral ook om kracht op te doen voor de toekomst. Dit keer was het Engelstalige Tertiaat in de maand oktober in Wernberg, Oostenrijk, en er namen zeventien zusters deel.
 |
| English-language-CPS-Tertiate 2016 Wernberg, Austria |
Reacties
Een reactie posten