Doorgaan naar hoofdcontent

Bericht uit Kenia - deel 4



Zr. Liesbeth Maria schrijft uit Nairobi:

Als je de wereld wilt zien, moet je het klooster ingaan. Dat is wel zo’n beetje de conclusie van een gesprek dat ik laatst had met een groep schoolmeiden. En dan zeker bij de Missiezusters! Wij zijn een internationale congregatie, wat betekent dat we internationaal alles een beetje door elkaar mengen, een vleugje Heilige Geest erover en dan krijgt je een ijzersterke formule! Niet dat het eenvoudig is om met verschillende culturen, talen en gewoontes samen te wonen. Juist deze verschillen dagen ons uit om uit onze comfortzone te stappen, je in te leven in de ander en te zoeken naar een weg waarbij iedereen zich thuis kan voelen. 

Op mijn beurt was ik onder de indruk van deze meiden, die hier langs kwamen op weg naar een Zang Competitie. Bijna alle middelbare scholen hier zijn kostscholen vanwege de grote afstand. Wat betekent dat ze een vol dagprogramma hebben, met ‘s avonds ook nog studie en gezamenlijk huiswerk maken. Naast alle intense studie en ‘buitenschoolse’ (in school maar dan buiten de lessen) activiteiten hebben veel scholen een zang- en/of dansgroep. Afgelopen weken waren er regionale en nationale wedstrijden. Zij hadden gewonnen in hun regio en kwamen nu naar Nairobi voor de landelijke wedstrijden. Ze waren wel een beetje nerveus… maar wat ze voor ons zongen klonk supergoed! Heel swingend!

Toen ze een dag later weer langskwamen op weg naar huis waren ze een beetje stil… Ik vroeg hoe de wedstrijd was gegaan. Ja, goed natuurlijk. Maar ze hadden niet gewonnen… Maar ze hadden wel een mooie tijd gehad. 

Onze basisschool voor straatkinderen heeft ook meegedaan op hun eigen niveau en supergoed gepresteerd. Soms hebben de kinderen moeite om stil te zitten in de klas, zeker als ze wat meer ervaring hebben met het straatleven, maar zingen en dansen kunnen ze als de beste. Ik weet niet wat het geheim is, maar voor verschillende categorien hebben ze de 5e, 4e, 3e, 2e en zelfs eerste prijs gehaald! Met veel bekers en een supergrote gouden beker voor de eerste prijs. Kun je je voorstellen hoe de hele school op stelten stond toen die groep terugkwam van de wedstrijd…?! 
Nu zijn ze allemaal met een welverdiende vakantie. Het weer wordt langzaamaan beter, de Afrikaanse winter is bijna voorbij. Stel je voor; in juli zaten we hier in Nairobi met jas en sjaal in de kapel, brrr….. Op zich is het niet zo heel koud maar zonder centrale verwarming voelt het wel fris. Mijn eigen (werk-) vakantie zit er bijna op, begin september ga ik weer terug naar mijn school in de bush voor de laatste loodjes. Bid maar een beetje mee! Al kijk ik er ook wel weer naar uit om verder te leren over Kerkgeschiedenis, de sacramenten, antropologie en vele andere zaken. 

Voor iedereen die ook in september weer aan de studie gaat; sterkte, succes en ook veel plezier. Geniet ervan dat we de luxe hebben te mogen studeren. Maak het een vruchtbare tijd voor jezelf en voor anderen. Hartelijke groeten en goede wensen vanuit Kenia. 

groep zusters bij bijeenkomst in Riruta, zr. Liesbeth Maria in achterste rij.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!