Doorgaan naar hoofdcontent

Bericht uit Zuid-Afrika

Door
De pijl wijst naar Mariannhill, niet ver van Durban, in Zuid-Afrika.
Zoals de trouwe lezers van dit blog weten, zijn wij Missiezusters van het Kostbaar Bloed. Wij zijn dus wereldwijd vertegenwoordigd, in 18 landen momenteel.
1 van die landen is Zuid-Afrika, waar ik naartoe uitgezonden ben. Daar ben ik gisterenavond na een lange reis van 30 uur aangekomen. Gelukkig werd ik opgewacht door 3 zusters, waaronder zuster Marco die leidster is van het project Jabulani waar ik ga werken. Daar begin ik maandag, tot die tijd dus nog even geduld want pas vanaf maandag kan ik er iets meer over vertellen. Vanaf het vliegveld was het zo'n half uurtje rijden naar het klooster. Daar wachtten andere zusters die allemaal blij waren dat ik er was. Dat is altijd fijn: de onderlinge hartelijkheid van medezusters, waar je ook bent.
Het is hier vochtig warm, zo'n 27 graden vandaag. Er is uiteraard geen airco en vanwege de droogte (weinig regen) kunnen we niet in bad en moeten we erg voorzichtig zijn met water.
De taal in het klooster is Engels, maar we hebben ook een liedboek met Zulu-liedjes. Ik ben al begonnen met leren van Zulu, tenminste informeel. 1 zuster wijst dan dingen aan en zegt: dit heet ' uputo' (mealiemeal, ik vond het op couscous lijken) of 'popo' (een soort meloen). Het echte leren moet nog wel beginnen, maar het is altijd leuk om alvast wat woordjes te kennen.
Er zijn sowieso nogal veel nieuwe dingen om te leren. Overal ter wereld zijn er dingen die (ongeveer) hetzelfde zijn, maar de details zijn vaak heel anders. Zo eten we eigenlijk overal ter wereld samen, maar in Aarle-Rixtel is dat elke keer met dezelfde zusters (wat dan elke 6 weken wisselt) en hier eet je elke maaltijd met anderen. Elke zuster heeft hier haar eigen 'pigeonhole', een klein houten nisje waarin ze haar bord en bestek kan bewaren. Die haal je voor de maaltijd eruit, gebruikt het en na gebruik was je af en zet je alles er weer netjes in terug. Want ja, in elk klooster wordt netjes-zijn erg gewaardeerd :)
Vandaag ben ik al rondgeleid over het terrein en heb ook al het graf bezocht van Abt Franz Pfanner, onze stichter. Dat is vreemd, om te weten dat hij hier in 1882 al begonnen is en zoveel heeft opgebouwd. Daar ga ik de komende tijd nog meer over vertellen. Ik probeer jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden, zover het gaat want hier is maar 1 algemene computer met internet...Tot later, heel veel groeten vanuit Mariannhill, Zuid-Afrika.
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Door
Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...
14 reacties
Meer lezen

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Door
Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...
Een reactie posten
Meer lezen

Mythes en legenden over klooster en intreden

Door
Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...
1 reactie
Meer lezen