Doorgaan naar hoofdcontent

Bericht uit Kenia - deel 2

Zr. Liesbeth Maria schrijft vanuit Kenia:

Hartelijke groeten vanuit Nairobi. Heel graag zou ik willen zeggen; het zonnige Nairobi, maar het heeft zonet even geregend en dus is het wat bewolkt.  En dan regent het ook goed! Eerst een beetje gerommel in de verte, dan een paar drupjes en dan een heerlijk oorverdovende regenbui. De tuin is er blij mee. Rondom het klooster groeit en bloeit van alles, het ziet er prachtig uit.


Hierbij een paar foto's van onze moestuin, al is ' moestuin' wel een beetje een understatement voor wat hier groeit. Er zijn verschillende soorten groenten in diverse stadia van ontwikkeling, in twee grote kassen springen de tomaten uit de grond en op verschillende plekken staan enorme bananenbomen. Een zuster vertelde dat achterin de tuin ook ' sugercane' staat; suikerriet. Toen ik daarnaar vroeg zei ze; prima, dat gaan we dus plukken. Zo gezegd, zo gedaan. Zie de foto's. Het zijn enorme stengels, het lijkt net gewoon riet. Rond en stevig als bamboe. We hebben drie grote stokken ' geplukt' (lees; losgewrikt) en gewassen, geschild en in stukken gesneden met een soort kapmes. Het kost wat moeite, maar dan heb je ook echte, verse, zelfverdiende suikerriet. Heerlijk!
Het eten smaakt toch anders als je het zelf hebt verwerkt. Laatst heb ik geholpen in de keuken met het snijden van Sukuma Wiki, het lijkt een beetje op spinazie.

Rondom het klooster staan diverse gebouwen zoals een basisschool voor straatkinderen, (er is nu niemand want het is schoolvakantie), en een kleine ' dispensary', een soort ziekenhuisje waar mensen kunnen komen voor kleine behandelingen. Verder wordt er gebouwd aan een middelbare school. Ook in de stad zijn diverse projecten waar onze zusters bij helpen. De zusters in Zuid-Sudan, Tanzania en Kenia vormen samen de Oost-Afrikaanse Provincie, met als centraal punt het Provinciaal huis in Nairobi, waar ik dit schrijf. Als jullie dit lezen ben ik intussen vertrokken naar Mbitini, iets buiten Nairobi. ( voor wie het op wil zoeken, vlakbij Emali, aan de weg van Nairobi naar Mombasa). Internet is daar heel flexibel, dus ik weet niet wanneer ik weer eens wat kan schrijven. Maar als het lukt houd ik jullie graag op de hoogte!




Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...