Tertiaat - groep medezusters op bezoek in huis

Tertiaat

Al vanaf half oktober is er een grote groep medezusters op bezoek in huis. Zij volgen een soort verdiepingstijd: een 'Tertiaat'. De trouwe kloosterkapelbezoekers hebben dat al meegekregen, want de kapel zit momenteel een stuk voller dan gebruikelijk.
Zo'n tertiaat - het woord 'drie' zit in de woordbetekenis - is eigenlijk een soort 'derde vormingsfase'. Je hebt de eerste fase, daar valt het postulaat en het noviciaat onder, de vormingstijd vóór de eerste professie, en na de eerste professie volgt nog een proeftijd, de tijd van de tijdelijke professie. Er gaan dus jaren overheen voordat je als zuster eeuwige professie aflegt. Bij de eeuwige professie krijgen we dan ook een ring, als symbool van trouw.
Maar... na de eeuwige professie houdt de vorming niet op, je kunt immers je hele leven groeien in geloof, hoop en liefde. Gelukkig maar! En zo'n tertiaat is een bijeenkomst waarin zusters meerdere weken lang tijd hebben voor ontmoeting en verdieping en vorming. Even uit je gewone werk, even herbezinnen, her-bronnen.

En daar horen ook uitstapjes bij. Want als zo'n tertiaatsgroep hier in het missieklooster is, wat ligt er dan meer voor de hand om ook een dag letterlijk in de voetsporen van Moeder Paula Emunds te gaan?
Moeder Paula is onze mede-stichteres. Zij zat niet in de eerste groep zusters, maar kreeg al jong veel verantwoordelijkheid, en werd al snel novicenleidster, daarna overste, en zij werd in 1907 onze eerste gekozen generale overste.

Omdat ons missieklooster hier in Nederland vanaf 1908 de zetel was van het bestuur van onze zusters wereldwijd woonde Moeder Paula ook hier. Dat deed zij daarvoor ook al, want mede onder haar leiding kwamen de zusters vanuit Zuid-Afrika naar Europa, eerst naar Kirchherten, daarna naar Helden-Panningen, en vanaf 1903 dus hier. Hier ligt zij ook begraven, op ons kloosterkerkhof.

Dus ging de groep vorige week terug in de tijd, de voetsporen van Moeder Paula volgend: eerst naar haar geboorteplaats, net over de grens in Duitsland: Schleiden. Daar is ook een straat naar haar genoemd. Daarna ging de reis verder naar Kirchherten, toen naar Helden-Panningen, en daarna terug hier naar Missieklooster Heilig Bloed!

De krant van Aken schreef er een stuk over, maar helaas is dat niet online te lezen. Alleen het begin van het artikel is te zien.

 

Een deel van de groep onder het straatnaambordje in Schleiden