Doorgaan naar hoofdcontent

Jaar van het Godgewijde Leven



Het is bijna 2 februari, wat bijzonder wordt gevierd dit jaar, omdat dat voor religieuzen een speciale dag is. Het is bekend onder de naam 'Maria Lichtmis', maar eigenlijk heet het "Opdracht van de Heer" - in de tempel. Daar zijn twee mensen die al lang wachten op de Messias, en zij herkennen Hem in die kleine jongen die daar door Jozef en Maria wordt binnengebracht voor de Opdracht aan de Heer, zoals het gebruik was.
Die twee mensen, Simeon en Hannah, die uitkijken naar de komst van de Heer, en hun tijd zoveel mogelijk in de tempel en in gebed doorbrengen, herkennen Hem - en dan volgt een lofzang, de Lofzang van Simeon, die in het getijdengebed terug te vinden is bij de dagsluiting:

'Laat nu, Heer, volgens uw woord,
uw dienaar in vrede heengaan.
Mijn ogen hebben uw heil gezien
Dat Gij hebt bereid voor de volken
Het licht dat voor de heidenen straalt,
De glorie voor uw volk Israël.'
( Lucas 2,29-32)

Dag jonge religieuzen


jongereligieuzen
Op 30 januari, dus mooi voorbereidend op het feest van 2 februari, was de jaarlijkse dag voor de jonge religieuzen, dit jaar in een nieuwe vormgeving, en natuurlijk paste het thema prima bij dit jaar en deze dag.  
Meer kunt u lezen op de pagina ter gelegenheid van het Jaar van het Godgewijde Leven. Ook deze foto komt van deze website. De foto hieronder is van Roland Putman ofm.

Een korte impressie van deze dag: 





We begonnen met een eucharistieviering in de kerk van de broeders van Sint Jan. De rest van de dag hebben we op verschillende manieren gewerkt met stukjes uit de brief van de Paus van 2 februari 2014, die als titel had: verheugt u! Want volgens de Paus is er waar religieuzen zijn vreugde. Dat was vrijdag goed te merken, er werd veel gelachen en de onderlinge sfeer was gezellig. Het thema van de dag was: schudt de wereld wakker!  Dat proberen we, onder meer ook door mensen te laten zien dat er zoveel jonge religieuzen zijn. En door te vertellen dat de meeste daarvan toch echt Nederlanders zijn.....Want veel mensen denken dat er geen jonge religieuzen (meer) zijn in Nederland, of dat ze uit het buitenland worden 'geïmporteerd'. Sommige broeders en zusters worden wel verplaatst naar een ander land, zoals bij missiecongregaties (ook de onze) eigenlijk heel normaal is. Zo kan het dus gebeuren dat er bijvoorbeeld een nieuwe gemeenschap van Amerikaanse zusters in Sittard is begonnen. En de paters Karmelieten in Handel zijn ook vanuit Brazilië hier gekomen en doen nu veel voor de parochie. Na een dag met creatieve momenten, groepsgesprekken, gezamenlijk middageten en  meditatie, sloten we af met aanbidding van het Allerheiligste. Want daar draait het religieuze leven om: om Christus. Hij is ook degene die ons verbindt, of we nu Norbertijn of Claris of Trappist(in) zijn, Jezus is voor ons allemaal het middelpunt! 
                                                                                                            Zr. Mathilde Maria cps







Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...