Doorgaan naar hoofdcontent

Missiezusters wereldwijd


Zr. Angelika Hellbach cps bericht uit het Missieklooster in Neuenbeken, Duitsland:

Drie weken lang kwamen in oktober 2014 de provinciale en regionale oversten van de Missiezusters van het Kostbaar Bloed bij elkaar, voor een bijeenkomst samen met het bestuur van de congregatie uit ons klooster in Rome. Er waren zusters uit Zimbabwe en Kenia, uit Zuid-Afrika en Zuid-Korea, uit Noord-Amerika en Moçambique, uit Duitsland, Oostenrijk en Nederland. Onze generale overste, Zr. Ingeborg Müller en haar team, nodigde de oversten uit, om onze gemeenschappelijke weg als Missiezusters van het Kostbaar Bloed wereldwijd te bespreken.
Okt. 2014 bijeenkomst provinciale/regionale oversten

Thema’s waren bijvoorbeeld de uitdagingen waar de Kerk wereldwijd vandaag de dag mee te maken krijgt, en onze antwoorden op de noden van de tijd, en ook de vorming van jonge mensen in onze congregatie was een thema. Omdat zusters wereldwijd inzetbaar zijn, ook de jonge zusters, is het van belang dat we internationaal op dezelfde lijn zitten, ook wat de kloostervormingstijd betreft. Internationaliteit en onze geglobaliseerde wereld – hoe gaan we daarmee om? Hoe vinden we de balans tussen de dienst aan de mensen en zaken als onderhoud van de gebouwen en duurzaamheid? Hoe leven wij, missiezusters, onze opdracht, ons charisma, in een wereld, getekend door crisis en nood – maatschappelijk, politiek en sociaal? Wat zijn onze eigen, persoonlijke krachtbronnen – en hoe gaan we daarmee om? Hoe kunnen we die behouden, inzetten en vermeerderen? Hoe kunnen jonge mensen die een tijd met ons mee willen leven  ons werk ondersteunen, en wat kunnen wij hen voor hun leven meegeven, als zij met ons meeleven, bidden en werken..?
Dat zijn allemaal vragen, die onze oversten bezig houden – en wereldwijd zijn het dezelfde vragen. We willen de antwoorden daarop in onze verschillende landen en verschillende omstandigheden omzetten. 

Een hoogtepunt van de bijeenkomst was het bezoek van hulpbisschop Mgr. Matthias König uit Paderborn; hij is in het aarstbisdom Paderborn in Duitsland verantwoordelijk voor de kloostergemeenschappen en wereldkerk, en kwam dus heel graag naar het klooster in Neuenbeken, wat ongeveer twaalf kilometer van de stad Paderborn ligt. Hij vierde met de groep de H. Mis, en nam de gelegenheid waar van gedachten te wisselen met zusters uit de hele wereld.

Hoezo verschillende kleuren? Zoek bij "Vraag en antwoord"!
Zo’n internationale bijeenkomst van oversten laat zien hoe vitaal onze kloostergemeenschap en onze Kerk wereldwijd is. De Kerk leeft – en er zijn wel degelijk vele jonge mensen die hun weg met ons gaan en het werk van de pioniersters voortzetten. Levendig waren ook de gesprekken, bijeenkomsten, de ontmoetingen. Hoewel veel thema’s zeer serieus zijn, en gaan over de noden en de problemen in de wereld, heerst er een vreugdevolle atmosfeer en is het ook gewoon gezellig tussendoor, er wordt gelachen en veel bijgepraat. Hier kunnen we ervaren dat we, hoewel werkzaam in heel verschillende landen, we toch één familie zijn, met dezelfde wortels en hetzelfde doel: de boodschap van de verlossende Liefde van God naar de mensen te dragen – met woorden en daden.

Foto’s: Zr. Marie Benedicte Schildkamp, cps

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...