Doorgaan naar hoofdcontent

Missiezusters wereldwijd


Zr. Angelika Hellbach cps bericht uit het Missieklooster in Neuenbeken, Duitsland:

Drie weken lang kwamen in oktober 2014 de provinciale en regionale oversten van de Missiezusters van het Kostbaar Bloed bij elkaar, voor een bijeenkomst samen met het bestuur van de congregatie uit ons klooster in Rome. Er waren zusters uit Zimbabwe en Kenia, uit Zuid-Afrika en Zuid-Korea, uit Noord-Amerika en Moçambique, uit Duitsland, Oostenrijk en Nederland. Onze generale overste, Zr. Ingeborg Müller en haar team, nodigde de oversten uit, om onze gemeenschappelijke weg als Missiezusters van het Kostbaar Bloed wereldwijd te bespreken.
Okt. 2014 bijeenkomst provinciale/regionale oversten

Thema’s waren bijvoorbeeld de uitdagingen waar de Kerk wereldwijd vandaag de dag mee te maken krijgt, en onze antwoorden op de noden van de tijd, en ook de vorming van jonge mensen in onze congregatie was een thema. Omdat zusters wereldwijd inzetbaar zijn, ook de jonge zusters, is het van belang dat we internationaal op dezelfde lijn zitten, ook wat de kloostervormingstijd betreft. Internationaliteit en onze geglobaliseerde wereld – hoe gaan we daarmee om? Hoe vinden we de balans tussen de dienst aan de mensen en zaken als onderhoud van de gebouwen en duurzaamheid? Hoe leven wij, missiezusters, onze opdracht, ons charisma, in een wereld, getekend door crisis en nood – maatschappelijk, politiek en sociaal? Wat zijn onze eigen, persoonlijke krachtbronnen – en hoe gaan we daarmee om? Hoe kunnen we die behouden, inzetten en vermeerderen? Hoe kunnen jonge mensen die een tijd met ons mee willen leven  ons werk ondersteunen, en wat kunnen wij hen voor hun leven meegeven, als zij met ons meeleven, bidden en werken..?
Dat zijn allemaal vragen, die onze oversten bezig houden – en wereldwijd zijn het dezelfde vragen. We willen de antwoorden daarop in onze verschillende landen en verschillende omstandigheden omzetten. 

Een hoogtepunt van de bijeenkomst was het bezoek van hulpbisschop Mgr. Matthias König uit Paderborn; hij is in het aarstbisdom Paderborn in Duitsland verantwoordelijk voor de kloostergemeenschappen en wereldkerk, en kwam dus heel graag naar het klooster in Neuenbeken, wat ongeveer twaalf kilometer van de stad Paderborn ligt. Hij vierde met de groep de H. Mis, en nam de gelegenheid waar van gedachten te wisselen met zusters uit de hele wereld.

Hoezo verschillende kleuren? Zoek bij "Vraag en antwoord"!
Zo’n internationale bijeenkomst van oversten laat zien hoe vitaal onze kloostergemeenschap en onze Kerk wereldwijd is. De Kerk leeft – en er zijn wel degelijk vele jonge mensen die hun weg met ons gaan en het werk van de pioniersters voortzetten. Levendig waren ook de gesprekken, bijeenkomsten, de ontmoetingen. Hoewel veel thema’s zeer serieus zijn, en gaan over de noden en de problemen in de wereld, heerst er een vreugdevolle atmosfeer en is het ook gewoon gezellig tussendoor, er wordt gelachen en veel bijgepraat. Hier kunnen we ervaren dat we, hoewel werkzaam in heel verschillende landen, we toch één familie zijn, met dezelfde wortels en hetzelfde doel: de boodschap van de verlossende Liefde van God naar de mensen te dragen – met woorden en daden.

Foto’s: Zr. Marie Benedicte Schildkamp, cps

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!