Doorgaan naar hoofdcontent

Katholieke Jongerendag

Een kort verslagje van mijn ervaringen als vrijwilliger op het KJD (Katholieke Jongeren Dag) Festival in Nieuwkuijk. Het festival begon officieel zaterdagmiddag 28 juni, maar om dat voor elkaar te krijgen moest er eerst wel veel opgebouwd worden. Dus toog ik vrijdag 27 juni al naar Nieuwkuijk om samen met andere jongeren dit fantastische festival op te bouwen, zowel letterlijk als figuurlijk. Het enige wat we hadden was een groot terrein waar onder meer heel veel tenten moesten komen. Een kapeltent voor de uitstelling van het Allerheiligste, een sacristie-tent zodat de bisschoppen en priesters zich konden omkleden voor de Heilige Mis, een tent voor de 'crew' en 1 voor de vrijwilligers, een EHBO-tent en veel tenten voor de verschillende workshops en informatiestands. En die tenten komen helaas niet zomaar uit de lucht vallen, daar is mensenwerk voor nodig. Dus: sjouwen, alle buizen klaarleggen en dan met vereende krachten die tent de lucht in. En dan maar uitleggen dat een zuster ook heus wel wat kan sjouwen en mee kan helpen! Op onderstaande foto is te zien dat een habijt er niet voor zorgt dat de handen niet uit de mouwen gestoken kunnen worden, integendeel. Zoals ook boven de poort van ons klooster in Mariannhill staat (in Zuid-Afrika, waar we gesticht zijn): ORA ET LABORA ofwel Bid en Werk. Verder viel me op dat veel jongeren erg goed zijn opgevoed, ze bleven me maar met 'u' aanspreken terwijl ik als jongere toch echt een 'jij' ben. Zie ook dit kleine interview: JongKatholiek







En de onderlinge sfeer was erg goed, iedereen zette zijn of haar beste beentje voor. Sommigen hebben zelfs zo hard gewerkt dat voor slapen nauwelijks nog tijd was! Op zaterdag was er geregeld dat wij als vrijwilligers de H.Mis konden bijwonen, wat een onverwachte maar zeer welkome verrassing was. Vicaris Pauw met 2 misdienaars en een mooi koor hebben er samen een mooie viering van gemaakt. En zo gaf God ons weer de kracht om door te gaan, want laat op de middag kwamen de eerste jongeren hun tentje al opzetten. Dat was het begin van een mooi festival: muziek, inleidingen over aanbidding/biecht, werken in de missie, dans en drumworkshops en op zondag een informatiemarkt met veel (katholieke) organisaties. Het bisdomplein had een bungee-trampoline waar gretig gebruik van werd gemaakt. En natuurlijk was ik daar als lid van jongerenplatform van Jong Bisdom Den Bosch ook eventjes (tussen het vrijwilligerswerk door) aanwezig om buttons uit te delen met 'God is great' en 'Jesus loves you'. Beiden heel erg waar en goed om ons bewust van te worden/zijn. 
Als vrijwilligers hebben we de meest uiteenlopende dingen gedaan: van bemannen van ingangen en parkeren regelen tot aan verkopen van muntjes voor de bar en schoonmaken van wc's. Ieder had een eigen taak en op die manier vulden we elkaar allemaal aan om er een geweldig weekend van te maken.
Het hoogtepunt van de zondag was  voor mij persoonlijk de Heilige Mis met mgr. Mutsaerts en de band Jacob's Ladder die zorgden voor een geweldige viering. Want zeg nou zelf: wat is er mooier dan buiten op een veld de Heilige Mis vieren samen met andere jongeren en onderwijl God prijzen en danken en eren? 
Met een tevreden gevoel reed ik weer terug naar ons klooster, biddend voor alle jongeren in Nederland en daarbuiten. 
De eucharistieviering is nog terug te kijken via volgende link: H.Mis

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa

Geen woorden...

Vijf maal hebben de klokken geluid voor een overleden medezuster, deze maand. Vijf maal hebben we ons best gedaan families van medezusters foto's toe te sturen van de waardige eenvoudige begrafenissen in kleine kring op ons kloosterkerkhof, omdat het door de maatregelen logischerwijze niet mogelijk was voor familie en vrienden van de zusters om te komen. Ook wij hebben geen woorden. Soms vallen Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen op één dag. Hierbij, op deze plaats, willen we wel onze dank uitspreken. Dank voor de goede zorg, dank voor het meeleven en het mee-bidden. Ook wij blijven bidden om kracht, moed, sterkte en troost voor allen die dat zo nodig hebben in deze tijd. En om geduld. Want nu is het belangrijk om geduld te hebben. Om de maatregelen vol te houden. We hebben al een tijdje geen nieuwe zieken, dat is goed nieuws.  Zr. Anno , Zr. Roselien , Zr. Richardus, Zr. Electa, Zr. Marije, mogen zij, en alle overledenen van deze tijd, rusten in vrede.

Meerstemmig zingen - zingend bidden

  Een bewijs dat je in je eentje maar liefst negenstemmig kan zingen geeft Zr. Jackline vanuit Oost-Afrika!