Doorgaan naar hoofdcontent

Katholieke Jongerendag

Een kort verslagje van mijn ervaringen als vrijwilliger op het KJD (Katholieke Jongeren Dag) Festival in Nieuwkuijk. Het festival begon officieel zaterdagmiddag 28 juni, maar om dat voor elkaar te krijgen moest er eerst wel veel opgebouwd worden. Dus toog ik vrijdag 27 juni al naar Nieuwkuijk om samen met andere jongeren dit fantastische festival op te bouwen, zowel letterlijk als figuurlijk. Het enige wat we hadden was een groot terrein waar onder meer heel veel tenten moesten komen. Een kapeltent voor de uitstelling van het Allerheiligste, een sacristie-tent zodat de bisschoppen en priesters zich konden omkleden voor de Heilige Mis, een tent voor de 'crew' en 1 voor de vrijwilligers, een EHBO-tent en veel tenten voor de verschillende workshops en informatiestands. En die tenten komen helaas niet zomaar uit de lucht vallen, daar is mensenwerk voor nodig. Dus: sjouwen, alle buizen klaarleggen en dan met vereende krachten die tent de lucht in. En dan maar uitleggen dat een zuster ook heus wel wat kan sjouwen en mee kan helpen! Op onderstaande foto is te zien dat een habijt er niet voor zorgt dat de handen niet uit de mouwen gestoken kunnen worden, integendeel. Zoals ook boven de poort van ons klooster in Mariannhill staat (in Zuid-Afrika, waar we gesticht zijn): ORA ET LABORA ofwel Bid en Werk. Verder viel me op dat veel jongeren erg goed zijn opgevoed, ze bleven me maar met 'u' aanspreken terwijl ik als jongere toch echt een 'jij' ben. Zie ook dit kleine interview: JongKatholiek







En de onderlinge sfeer was erg goed, iedereen zette zijn of haar beste beentje voor. Sommigen hebben zelfs zo hard gewerkt dat voor slapen nauwelijks nog tijd was! Op zaterdag was er geregeld dat wij als vrijwilligers de H.Mis konden bijwonen, wat een onverwachte maar zeer welkome verrassing was. Vicaris Pauw met 2 misdienaars en een mooi koor hebben er samen een mooie viering van gemaakt. En zo gaf God ons weer de kracht om door te gaan, want laat op de middag kwamen de eerste jongeren hun tentje al opzetten. Dat was het begin van een mooi festival: muziek, inleidingen over aanbidding/biecht, werken in de missie, dans en drumworkshops en op zondag een informatiemarkt met veel (katholieke) organisaties. Het bisdomplein had een bungee-trampoline waar gretig gebruik van werd gemaakt. En natuurlijk was ik daar als lid van jongerenplatform van Jong Bisdom Den Bosch ook eventjes (tussen het vrijwilligerswerk door) aanwezig om buttons uit te delen met 'God is great' en 'Jesus loves you'. Beiden heel erg waar en goed om ons bewust van te worden/zijn. 
Als vrijwilligers hebben we de meest uiteenlopende dingen gedaan: van bemannen van ingangen en parkeren regelen tot aan verkopen van muntjes voor de bar en schoonmaken van wc's. Ieder had een eigen taak en op die manier vulden we elkaar allemaal aan om er een geweldig weekend van te maken.
Het hoogtepunt van de zondag was  voor mij persoonlijk de Heilige Mis met mgr. Mutsaerts en de band Jacob's Ladder die zorgden voor een geweldige viering. Want zeg nou zelf: wat is er mooier dan buiten op een veld de Heilige Mis vieren samen met andere jongeren en onderwijl God prijzen en danken en eren? 
Met een tevreden gevoel reed ik weer terug naar ons klooster, biddend voor alle jongeren in Nederland en daarbuiten. 
De eucharistieviering is nog terug te kijken via volgende link: H.Mis

Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoe zit dat nou met 'nonnen' en 'zusters'?

Op het blogbericht van 2 juli kwam een interessante reactie: Hoe komt u erbij dat de aanduiding 'non' monialen betreft? Daar is geen sprake van. Het woord werd en wordt in Nederland helaas nog vaak gebruikt om vrouwelijke religieuzen in het algemeen aan te duiden en dan wel met een kleinerende en kwetsende bijklank. 'Non' moet daarom te allen tijde vermeden worden. 'Zuster' is voor alle vrouwelijke religieuzen correct katholiek taalgebruik. Over het algemeen beantwoord ik geen anonieme commentaren, omdat ze, wel, anoniem zijn. Dus ook geen antwoordmogelijkheid achter laten; ook dit commentaar heeft een no-reply. Toch maak ik een uitzondering, omdat het een commentaar is wat inderdaad uitleg behoeft. Ik ben nu 25 jaar in het klooster, in een apostolische gemeenschap, dus een zuster. Het woord 'non' is als sinds de vierde eeuw gebruikelijk voor Godgewijde vrouwen (oorsprong: Hiëronymus), van het latijnse 'nonnus', wat eerbiedwaa...

Voordelen van als zuster in een klooster wonen :)

Omdat het ook wel eens leuk is de mooie kanten van het kloosterleven te belichten hieronder een lijstje met voordelen van Missiezuster van het Kostbaar Bloed zijn: - je hoeft je geen zorgen te maken over wat je aantrekt, de enige keus is tussen wit, grijs en zwart habijt......Ook een bad hair day is meestal geen probleem, de sluier bedekt dat wel. En make-up is ook niet nodig, misschien dat daarom de meeste zusters er juist jonger uitzien dan ze echt zijn. - je hebt geen zorgen over huur of hypotheek (behalve als je zuster econome bent) en je hebt altijd een dak boven je hoofd. - je bent nooit alleen, er is altijd wel iemand in huis. - je viert vaak feest, meer dan buiten het klooster. Naast alle kerkelijke feesten zoals Pasen en Kerst worden ook verjaardagen, naamdagen en jubilea gevierd. En als iemand geloften aflegt, voor de 1e keer of voor eeuwig, dan moet daaromheen natuurlijk ook een feestje gebouwd worden. Kloosterstijl natuurlijk, dus geen drinkgelagen waar iedereen tot...

Mythes en legenden over klooster en intreden

Er zijn veel verschillende verhalen en mythen die de ronde doen over het klooster in het algemeen en over intreden in het bijzonder. Hieronder worden er een paar weerlegd. Er zijn momenteel maar weinig roepingen, dus jullie laten iedereen toe die wil intreden.  Dit hoor ik regelmatig van mensen, en telkens is de verbazing groot als ik zeg dat dit totaal niet klopt. Iemand toelaten tot het klooster is geen eenvoudig iets, dus daar gaan we ook niet lichtvaardig mee om. Er zijn een aantal redenen om iemand al bij voorbaat te weigeren. Ten eerste zijn we niet genderneutraal, we laten echt alleen vrouwen toe. Zo'n vrouw moet dan ook nog eens rooms-katholiek zijn, ongehuwd en zonder kinderen. In andere kloosters laten ze wel weduwen toe als de kinderen boven de 18 zijn, dat mag volgens  kerkelijk recht. Omdat wij een missiecongregatie zijn en je dus nooit weet in welk ver land je terecht kan komen laten wij geen moeders toe. Iemand die schulden heeft zal die eerst moeten afbetal...